EDOM I MICRAJIM PRZYŁĄCZONE DO ISRAELA versus NAKAZ WYMAZANIA PAMIĘCI O AMALEKU

EDOM I MICRAJIM PRZYŁĄCZONE DO ISRAELA versus NAKAZ WYMAZANIA PAMIĘCI O AMALEKU Ki Tece

 

 

Pwt 23:8

„Nie będziesz nienawidził Edomity, gdyż jest twoim bratem; nie będziesz nienawidził Micrejczyka, gdyż byłeś przybyszem w jego ziemi”.

Pwt 25:19

„Wymażesz pamięć o Amaleku spod niebios, nie zapomnisz!”

 

Należy pamiętać, że Awraham był ojcem nie tylko Iszmaela i Icchaka, lecz poprzez związek z Keturą (według Rasziego, utożsamianą z Hagar, pochodzącą z Micrajim, z którą miał mieć sześciu synów) związał losy Israela z tym ludem. Podobnie, Icchak – jego potomkiem jest zarówno Jaakow jak i Esaw, z którego wywodzi się Amalek, arcywróg Israela.

Z jednej strony w kolejnych pokoleniach widać zatem postępujący proces dyferencjacji, w ramach której – tak jak w per analogiam podczas obierania cebuli – zdejmowane są kolejne warstwy tumot lub klipot, „skażeń rytualnych” lub „skorup”, po to by historiozoficznie istotny lud Israela mógł wydobyć w pełni swoją tożsamość poprzez odrzucenie nieistotnych elementów.

Z drugiej strony, więzy rodowe Israela z Micrajim i Edomem (a dalej z Amalekiem) wykazują potężne zagmatwanie w układance historii. Mamy zakaz okazywania nienawiści wobec Edomity i Micrejczyka, a jednocześnie musimy wymazać pamięć o Amaleku (potomku Edomu), a w przypadku Micrajim – nasze wyjście z tamtej ziemi doprowadziło do upadku tego ludu.

Istotne w tym wszystkim jest, by zrozumieć, że nawet jeśli ktoś z definicji jest naszym wrogiem, nie musimy wikłać się w we wrażej relacji w stan nienawiści.

 

****

Poniżej przedstawiam kabalistyczny komentarz r. Josefa Gikatilli, objaśniający kwestię łączności Edomu i Micrajim z Israelem i objaśnienie źródła mocy oraz imperatywu działania Amaleka. Wyjaśnia on, jak elementy Edomu i Micrajim – po upadku Adama i kuszeniu węża – stały się częścią duchowej struktury Israela. Dopiero wraz z nadejściem Mesjasza te elementy odpadną w końcu od Israela.

 

*

„Oto Awraham, który reprezentuje tajemicę prawej strony [drzewa sefirot] – w nim zawiera się trzydziestu pięciu władców od Iszmaela i towarzyszącego mu Micrajim, która to ziemia leży niedalego Ziemi Israela[1]. I do Micrajim przyłączonych jest reszta trzydziestu pięciu królestw archontów, po prawej stronie, reprezentowanej przez Awrahama. Wszystkie zaś przyłączone są do Awrahama poprzez Micrajim – najpierwsze spośród tych królestw połączonych z Awrahamem poprzez Iszmaela.”

 

*

„Oto zaś Icchak: w nim jest miejsce przyłączenia trzydziestu pięciu władców narodów, zapośrednioczonych przez Esawa i Amaleka. Cóż mówi wers o Icchaku? „Przynieś mi upolowaną zwierzynę, itd.” (Rdz 27:7). Napisano też: „Przyniósł mu wino i wypił” (Rdz 27:25) oraz „I da tobie Elohim” (Rdz 27:28). Chciał go przywrócić i przyłączyć poprzez sefirę Bina, będącą źródłem zstępowania rosy (tal)[2] – pragnął jego przyłączenia. [Mówi wers] „I z obfitości ziemi” (tamże, Rdz 27:28). Pomimo że Esaw nie zasłużył na [dostęp do sefiry] Bina, będącej miejscem [źródła] rosy, postanowił [Icchak] przyłączyć go do tego samego miejsca, bowiem miejsce [źródła] rosy sprzedał [Jaakowowi] Esaw.”

 

*

„Wiedz, że siedemdziesiąt najwyższych koron przyłączonych jest do Awrahama i Icchaka poprzez [owe] wino, według tego, że jego miejsce z pewnością znajduje się w mózgu. Gdy już ci to oznajmiłem, wiedz, że do Icchaka przyłączonych jest trzydzieści pięć archontów po lewej stronie, zapośredniczonych w Edomie i w Amaleku[3]. Wiedz, że Amalek jest głową węża pradawnego i zapośredniczony jest w zaklęciach (lachasz)[4], a jego rydwanem jest wąż. Napisano „Oto stanę przed tobą tam” i dalej (Wj 17:6)[5]. Zdażyło się to w Refidim, a w tym samym miejscu znajdował się wąż i Amalek, połączeni ze sobą niczym jedno. I napisano: „droga węża po skale” (Prz 30:19) oraz „przybył Amalek, by walczyć” (Wj 17:8)     – z pewnością celowo zostały zestawione ze sobą: skała, wąż i Amalek. Napisano: „Amalek jest pierwszym spośród narodów”[6] (Lb 24:20), a o Amaleku wers mówi: „ten, który stanął na drodze, gdy [Israel] wychodził z Micrajim” (1 Sm 15:2). W miejscu które zwie się „droga” czyhał na Israela, w miejscu gdzie osiadł Adam, po upadku Samaela, jak napisano: „na swym brzuchu będziesz pełzał” (Rdz 3:14).”

 

Arie Krawczyk

31 sierpnia 2017 

 

  


[1] Gra słów: sznija le-Erec Israel oznacza też: „druga wobec Ziemi Israela” lub „dwa [razy większa] od Ziemi Israela. Stanowi to nawiązanie do gematrii Micrajim = 380, która, dzielona na pół, wynosi 190 = gematria dla pierwotnej nazwy Ziemi Israela, Kanaan.

[2] Tal, rosa, o gematrii 39 (3 x 13). Nawiązanie do omawianego wersu: „I da tobie Elohim rosy z niebios”.

[3] Patrz powyżej, gdy mowa jest o zapośredniczeniu 35 archontów w Esawie i Amaleku. Edom stanowi imienny ekwiwalent dla Esawa.

[4] Słowo lachasz to oczywisty homojofon dla nachasz. Lenachesz oznacza też „zgadywać, wróżyć, przepowiadać”. Lilchosz znaczy „szeptać, syczeć, mruczeć, zaklinać, uciszać”. Ogólnie rzecz biorąc chodzi tu o skojarzenie czarnej magii satanicznej z mocą węża.

[5] Fragment mówi o kłótni i niezgodzie pośród ludu Israela. Zaraz potem następuje atak Amaleka.

[6] Należy pamiętać, że słowa te wypowiada w ramach swojej wyroczni Bileam syn Peora, o którym będzie mowa w dalszej części „Tajemnicy węża”.