Jom HaSzoa w Kopenhadze

Jom HaSzoa w Kopenhadze 2 maja 2019

 

2 maja 2019 na żydowskim cmentarzu w Kopenhadzie uczczono pamięć ofiar Szoa przy pomniku ofiar Theresienstadtu oraz przy pomniku ofiar Holokaustu w Polsce, ufundowanym przez polskich Żydów.


Uroczystości zorganizowała żydowska szkoła (Carolineskole) z współudziałem żydowskiej kongregacji, Związku Żydów z Polski i Coordination Commitee.

W uroczystości wziął udział także izraelski ambasador w Danii.


Uczniowie Carolineskole odczytali nazwiska żydowskich ofiar Thersienstadtu oraz własne teksty:


„At være jøde er at kende sine bibelske forfædre, men intet vide om sine oldeforældres navne eller grave et sted i Polen. At være jøde er at ønske at være som alle andre, og dog ikke at ville det. At være jøde er at vide, at lidelse ikke renser, at det er umuligt at nå målet, men at det er en pålagt at stræbe. At være jøde er at stå i Theresienstadts gamle fæstning og forsøge at tilgive uden at glemme”.


(„Być Żydem to znać swoich biblijnych przodków, ale nie wiedzieć nic o imionach pradziadków ani o miejscach ich pochówku w Polsce. Być Żydem to ochota bycia jak każdy inny, ale zarazem niebycia takim samym. Być Żydem to świadomość, że cierpienie nie oczyszcza, że osiągnięcie celu jest niemożliwe, ale że jest się zobowiązanym próbować. Być Żydem to stanie w starej fortecy Theresienstadu i próba przebaczenia bez zapomnienia ”.)

(Olivia)


”At være jøde er at have specielt udviklet nakkemuskler, så man kan se over skuldre. At være jøde er at kunne drømme sig ind i et fotografi fra Auschwitz og tage plads bland de nøgne, frysende kvinder, mænd og børn på vej til gaskammeret. At vågne af rædsel, stå op, drikke et glas vand og lægge sig til at sove igen. Gå ud af fotografiet. Overlade de andre til deres skæbne, og én selv til den overlevendes dårlig samvittighed og tungsindede glæde. At være jøde, er at være…”


(„Bycie Żydem to posiadanie specjalnie rozwiniętych mięśni szyi, aby móc zawsze patrzeć do tyłu. Bycie Żydem to wtopienie się w zdjęcie z Oświęcimia i zajęcie miejsca wśród nagich, zziębniętych kobiet, mężczyzn i dzieci w drodze do komory gazowej. To obudzenie się z przerażenia, powstanie dla wypicia szklanki wody i położenie się, by ponownie zasnąć. Wyjście z fotografii. Pozostawienie tych innych ich losowi, a siebie samego nieczystemu sumieniu ocalałego i przygnębiającej radości. Bycie Żydem to po prostu być ... ”)

(Izabella)

 

Opr. Alex Wieseltier