Judaizm: życie po życiu

Judaizm: życie po życiu Judaizm przede wszystkim skupia się na życiu tutaj i teraz; nie istnieje w nim wiele "obowiązujących" czy "dogmatycznych" wierzeń na temat tego, co dzieje się z duszą po śmierci. Jednym całkiem dogmatycznym stanowiskiem wiary jest przeświadczenie, [...]

[...] że dusze sprawiedliwych, w którymś momencie przyszłości, zmartwychwstaną. Poza tym istnieje mnóstwo opinii/tradycji, które mówią, co nastąpi do tego czasu (tak samo, jak i co nastąpi po tym czasie).

Religijny Żyd może wierzyć, że dusze sprawiedliwych przenoszą się do miejsca duchowego szczęścia, albo że podlegają reinkarnacji poprzez wiele okresów życia (to jest także możliwe wobec dusz ludzi złych), albo że dusze po prostu "czekają" na przyjście Mesjasza i wtedy dostąpią zmartwychwstania. Podobnie, religijny Żyd może wierzyć, że dusze ludzi złych są dręczone przez demony, które ludzie ci sami dla siebie stworzyli, albo że złe dusze są po prostu niszczone w momencie śmierci, kompletnie tracąc istnienie. Podsumowując: jedynym absolutnym dogmatem wiary na temat życia po życiu jest w żydowskiej tradycji stwierdzenie, że dusze sprawiedliwych odrodzą się w którymś momencie przyszłości.

Jest bardzo ważne, aby podkreślić, jak mało ważne są dla judaizmu szczegóły na temat tego, co dzieje się po śmierci. W sprawie służenia Bogu żydowska tradycja naucza: "Nie bądźcie jak słudzy, którzy służą Panu, aby otrzymać nagrodę; w zamian za to bądźcie jak słudzy, którzy służą swemu Panu nie po to, aby otrzymać nagrodę" (Talmud, traktat Awot 1:3). Jest poza zamierzeniami tego krótkiego artykułu rozwijanie wyjątkowości i ważności tego nauczania. Najprościej mówiąc, zobowiązaniem człowieka jest "chodzić ścieżką sprawiedliwości" ponieważ jest to z natury słuszne, a nie dlatego, że reaguje on na karę lub nagrodę, jak robią to małe dzieci.

Według żydowskich źródeł, które mówią na temat życia po życiu w sposób bardziej szczegółowy, jest oczywiste, że "niebo" nie jest wyłącznie dla Żydów, ale dla sprawiedliwych każdej wiary i każdego pochodzenia etnicznego. Tora jest suprema lex (najwyższym prawem) dla narodu żydowskiego i z tego źródła płynie wiedza, jak naród żydowski ma dostąpić sprawiedliwości. Co

więc z nie-Żydami? Według żydowskiej tradycji ludzkość otrzymała, najpierw poprzez Adama, później poprzez Noego, Siedem Bożych Przykazań. Są to: zakaz mordowania, zakaz kradzieży, zakaz bałwochwalstwa, zakaz niemoralności seksualnej, zakaz jedzenia części ciała żywego zwierzęcia, zakaz złorzeczenia Bogu, nakaz ustanowienia sądów i wymierzania sprawiedliwości przestępcom (te siedem praw uznawane jest za siedem kategorii praw). Poprzez przestrzeganie tych Siedmiu Bożych Przykazań każdy człowiek, każdej wiary i każdej narodowości może stać się sprawiedliwym, dostąpić zmartwychwstania i wiecznego życia.

11 stycznia 2008
Rabin Icchak Rapoport
(tłum. Paweł Jędrzejewski)