Czy w szabat lepiej włożyć ubranie nowe, lecz niedopasowane, czy też stare, ale dobrze leżące?

Czy w szabat lepiej włożyć ubranie nowe, lecz niedopasowane, czy też stare, ale dobrze leżące? “Patah Eliyahu. The Daily Halacha” (131)

 

Ben Isz Chaj w Tora Liszma (90) rozważa przypadek osoby, która w szabat stoi przed dylematem włożenia jednego z dwóch ubrań: nowego, ale niezbyt dopasowanego – np. garnituru, który jest zbyt krótki – czy starego, które jednak dobrze leży. Które z nich powinna na siebie włożyć, by uczynić to z czcią dla szabatu?

Ben Isz Chaj znajduje odpowiedź w orzeczeniu Rambama zanotowanym w Hilchot Klej Ha-Mikdasz (8:4) odnośnie przypadku, kiedy to specjalny strój Kohena Gadola (Arcykapłana) nie leżał odpowiednio lub był znoszony. Rambam pisze, że jeśli Kohen Gadol pełnił awodę (służbę w Świątyni) w stroju, który należycie na nim nie leżał – jest ona nieważna. Jeśli jednak awoda została spełniona w bigdej kehuna (stroju kapłańskim), który mimo znoszenia dobrze na nim leżał – służba jest ważna i nie wymaga powtórzenia.

Ben Isz Chaj z tego orzeczenia wnosi, że znoszone, lecz dobrze leżące ubranie ma pierwszeństwo przed nowym, lecz niedopasowanym. Zatem w szabat tak samo: lepiej włożyć na siebie ubranie stare i dopasowane niż nowsze i niedopasowane.

Rabbi Eli J. Mansour – „Patah Eliyahu. The Daily Halacha”, s. 314,  tłum. M. Łokietek