Kibuce - stara forma, nowa działalność

Czy dzisiejsze kibuce to jedynie miejsce gdzie uprawia się ziemię, hoduje krowy czy czerpie zyski z gajów pomarańczowych? Można tak sądzić, ale obecne czasy przyniosły konieczność szukania pozarolniczej działalności pozwalającej kibucom przetrwać. Tak więc znajdziemy kibuce, w których można zwiedzić muzea, zatrzymać się i spędzić kilka dni w uroczych hotelach, raczyć się doskonałymi winami oraz inne wytwarzające produkty, które z uprawą ziemi mało mają wspólnego np. produkcja zegarków czy biżuterii.

Szklane przedsiębiorstwo

Przykładem takiego kibucu, który wykorzystując prowadzone na jego terenie wykopaliska archeologiczne jest istniejący od 1947r. Kibuc Rewadim.

Kibuc Rewadim położony jest w centralnej części Izraela u stóp Harej Jehuda, 25 mil na południowy zachód od Jerozolimy i tyle samo na południowy wschód od Tel Awiw (na drodze do Berszewy). W maja 1948r. po utworzeniu państwa Izrael, kibuc został zaatakowany przez Arabów, przez rok mężczyźni z kibucu byli przetrzymywani w Ammanie, kobiety same prowadziły działalność. Uprawa ziemi i hodowla jest podstawowym źródłem dochodu kibucu. Uprawia się w nim między innymi bawełnę, kukurydzę oraz oliwki. Kibuc Rocznie produkuje ponad 1000 ton mięsa indyczego, oraz pół miliona indyczych jaj. Kibuc posiada także ponad 350 mlecznych krów. Od 1976 roku, prócz pierwotnej formy działania, zaczęto produkować biżuterię w oparciu o archeologiczne odrzuty. Przedsiębiorstwo - Roman Glass Company, zatrudnia ponad 50 ludzi. Ponad 60% produkcji wysyłana jest na eksport.

Magia rzymskiej biżuterii

Starożytne szkło fascynuje i intryguje swoją magią i pięknem. Szkło jest świadkiem minionych czasów, świadczy o pomysłowości człowieka, który wymyślił je w oparciu o naturę i naukę.

Dwa tysiąc lat temu, Rzymianie zbudowali wielką cywilizację z licznymi technologicznymi i artystycznymi osiągnięciami. Wywołali oni przemysłową rewolucję w technice produkcji szkła, która to zmieniła życie ludzi na zawsze. Szkło było towarem, który znajdował się w każdym domu, niezależnie czy był to dom arystokraty czy zwykłego człowieka. Dzięki temu, starożytne szkło odkrywane podczas badań archeologicznych, stanowi podstawę do produkcji ozdób.

Kiedy magia czasu staje się klejnotem

Szkło jest wykopywane podczas badań archeologicznych w całym Izraelu. Starożytny Izrael był głównym centrum szklarstwa, większość stanowisk archeologicznych znajduje się w bliskiej odległości od Jerozolimy.

Praca nad biżuterią rozpoczyna się od ostrożnej selekcji szkła. Z cierpliwością i precyzją, szkło jest oczyszczane, by zostać uwolnione od osadów wieków, które chowają jego naturalne piękno. Najpiękniejsze kawałki zostają oddzielone, odpowiednio docinane i komponowane ze srebrem lub złotem.

Te zawiłe i delikatne procesy kończą się tworzeniem biżuterii, której podstawowym zadaniem jest zachowanie naturalnego piękna szkła.

Kształt i kolor

Kawałek szkła, który zostaje umieszczony w biżuterii jest częścią większej całości - wazy, filiżanki, amforki, buteleczki do olejków albo innego przedmiotu używanego dwa tysiąc lat temu. Po latach leżenia w ziemi, bogatej w minerały, rozwijają się na szklanych przedmiotach wspaniałe odcienie błękitów, zieleni i innych kolorów cudownie opalizujących w promieniach światła. Proces utleniania tworzy warstwę patyny.

Patyna, czyli powierzchnia barwiąca szkło, powstająca podczas delikatnych i złożonych naturalnych chemicznych procesów, odbywających się przez wieki. Zostawia nam ona kawałki odległej przeszłości. Kolorystyka szkła zależy od minerałów wokół których szkło leżało przez dwa tysiące lat i warunkuje, do czego zostanie ono wykorzystane. Nie spotkamy, więc dwóch identycznych ozdób, każda z nich dzięki niepowtarzalności szklanych elementów jest jedyna w swoim rodzaju.

Każdy kawałek jest unikalny!

Roman Glass Company jest upoważniony przez Israeli Government Authority Antiquities, by wytwarzać z fragmentów szkła biżuterię. Szkło jest prawdziwe i posiada oficjalne Certyfikaty Autentyczności.

Halina Marcinkowska